{"id":"maturazai-historia-muzyki-hmu-pr-2016-05/zad/21.2","paper_id":"maturazai-historia-muzyki-hmu-pr-2016-05","number":"21.2","points":3,"ptype":"open","subject":"historia-muzyki","category":"matura","year":2016,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie na sluchanie i analize zapisu nutowego (przyklad dzwiekowy - Sciezka 7., 8.; nuty na s. 10-12; tekst na s. 13). Przedmiotem zadania jest Lament Nimfy Claudia Monteverdiego. Tlumaczenie tekstu zamieszczono na s. 13.\n\nPo wysluchaniu przykladu dzwiekowego i zapoznaniu sie z zapisem nutowym wymien trzy cechy Lamentu Nimfy swiadczace o tym, iz madrygal ten nalezy do seconda pratica.","answer":null,"answer_text":null,"solution":"## Poprawna odpowiedz\n**Trzy cechy sposrod: obsada z glosem solowym i b.c., styl recytatywny, forma dramatyczna/madrygal koncertujacy, dysonanse, bogata harmonika ekspresyjna**\n\n## Sposob 1 - analiza cech seconda pratica w Lamencie Nimfy\nLament Nimfy (Lamento della ninfa) z \"Madrigali guerrieri et amorosi\" Libro VIII (1638) Monteverdiego jest przykladem seconda pratica:\n\n1. **Obsada: glos solowy (sopran), tercet meski (TBB) i basso continuo** - w przeciwienstwie do renesansowego a cappella chor, mamy tu solistke z towarzyszacym kwartetem meskich glosow i b.c. To typowe dla madrygalu koncertujacego.\n\n2. **Obecnosc basso continuo (b.c.)** - nieustajaca partia basowa z cyframi harmonic - fundamentalna cecha barokowego stylu, nieobecna w renesansowej polifonii a cappella.\n\n3. **Styl recytatywny** - partia solowa nimfy ma charakter deklamacyjny, z rytmem podyktowanym przez tekst (secondo pratica: slowo = mistrz).\n\n4. **Forma dramatyczna** - podzia na obserwatorow (tercet meski) i protagonistke (nimfa). Dramatyczny dialog i narracja.\n\n5. **Dysonanse uzyte dla ekspresji** - nierozwiazane dysonanse, chromatyka, jako wyraz smutku i rozpaczy porzuconej nimfy.\n\n6. **Bogata harmonika** - modulacje i nieoczekiwane zmiany harmoniczne w sluzbie ekspresji tekstu.\n\n## Sposob 2 - kontekst\nMadrygal koncertujacy (madrigale concertato) to nowa forma wczesnego baroku: solisc + male ensemble + b.c., odmienna od renesansowego madrigale a 5 voci.\n\n## Schemat oceniania CKE\n> Klucz CKE (zad. 21.2, max 3 pkt):\n> - **3 pkt** - trzy cechy seconda pratica\n> - **2 pkt** - dwie cechy\n> - **1 pkt** - jedna cecha\n> - **0 pkt** - odpowiedz bledna lub brak\n\nCo zapamietac? Lament Nimfy - seconda pratica = styl recytatywny + b.c. + solista + dysonanse jako wyraz smutku.","image":null,"solution_image":null,"topics":null,"page_from":null,"source":"maturazai","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":"maturazai","text_source":"maturazai","source_label":"Historia muzyki · Matura · maj 2016 (rozszerzona)","subject_label":"historia-muzyki","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie na sluchanie i analize zapisu nutowego (przyklad dzwiekowy - Sciezka 7., 8.; nuty na s. 10-12; tekst na s. 13). Przedmiotem zadania jest Lament Nimfy Claudia Monteverdiego. Tlumaczenie tekstu zamieszczono na s. 13.</p>\n<p>Po wysluchaniu przykladu dzwiekowego i zapoznaniu sie z zapisem nutowym wymien trzy cechy Lamentu Nimfy swiadczace o tym, iz madrygal ten nalezy do seconda pratica.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedz</h4>\n<p><strong>Trzy cechy sposrod: obsada z glosem solowym i b.c., styl recytatywny, forma dramatyczna/madrygal koncertujacy, dysonanse, bogata harmonika ekspresyjna</strong></p>\n<h4>Sposob 1 - analiza cech seconda pratica w Lamencie Nimfy</h4>\n<p>Lament Nimfy (Lamento della ninfa) z &quot;Madrigali guerrieri et amorosi&quot; Libro VIII (1638) Monteverdiego jest przykladem seconda pratica:</p>\n<ol><li><strong>Obsada: glos solowy (sopran), tercet meski (TBB) i basso continuo</strong> - w przeciwienstwie do renesansowego a cappella chor, mamy tu solistke z towarzyszacym kwartetem meskich glosow i b.c. To typowe dla madrygalu koncertujacego.</li></ol>\n<ol><li><strong>Obecnosc basso continuo (b.c.)</strong> - nieustajaca partia basowa z cyframi harmonic - fundamentalna cecha barokowego stylu, nieobecna w renesansowej polifonii a cappella.</li></ol>\n<ol><li><strong>Styl recytatywny</strong> - partia solowa nimfy ma charakter deklamacyjny, z rytmem podyktowanym przez tekst (secondo pratica: slowo = mistrz).</li></ol>\n<ol><li><strong>Forma dramatyczna</strong> - podzia na obserwatorow (tercet meski) i protagonistke (nimfa). Dramatyczny dialog i narracja.</li></ol>\n<ol><li><strong>Dysonanse uzyte dla ekspresji</strong> - nierozwiazane dysonanse, chromatyka, jako wyraz smutku i rozpaczy porzuconej nimfy.</li></ol>\n<ol><li><strong>Bogata harmonika</strong> - modulacje i nieoczekiwane zmiany harmoniczne w sluzbie ekspresji tekstu.</li></ol>\n<h4>Sposob 2 - kontekst</h4>\n<p>Madrygal koncertujacy (madrigale concertato) to nowa forma wczesnego baroku: solisc + male ensemble + b.c., odmienna od renesansowego madrigale a 5 voci.</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<blockquote>Klucz CKE (zad. 21.2, max 3 pkt):<br>- <strong>3 pkt</strong> - trzy cechy seconda pratica<br>- <strong>2 pkt</strong> - dwie cechy<br>- <strong>1 pkt</strong> - jedna cecha<br>- <strong>0 pkt</strong> - odpowiedz bledna lub brak</blockquote>\n<p>Co zapamietac? Lament Nimfy - seconda pratica = styl recytatywny + b.c. + solista + dysonanse jako wyraz smutku.</p>"}]}