{"id":"maturazai-historia-muzyki-hmu-pr-2017-05/zad/18","paper_id":"maturazai-historia-muzyki-hmu-pr-2017-05","number":"18","points":1,"ptype":"open","subject":"historia-muzyki","category":"matura","year":2017,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zamieszczono fragment recenzji po wiedenskim prawykonaniu III Symfonii Ludwiga van Beethovena: \"Jedni [ ] twierdza, ze symfonia ta jest arcydzielem, ze to wlasnie wlasciwy styl najlepszej muzyki, i ze jesli sie nie podobala, to tylko dlatego, ze publicznosc nie jest jeszcze dostatecznie przygotowana [ ]. Najmniej liczna czesc publicznosci [ ] stwierdzi, ze brak tu zupelnie ciaglosci i konsekwencji, i ze nieskonczone rozmiary tego najdluzszego i najtrudniejszego ze znanych dziel symfonicznych nuza nawet znawce, a dla amatora staja sie czyms nie do zniesienia.\" (zrodlo: Stefania Lobaczewska, Beethoven, Krakow 1953).\n\nJedni [ ] twierdza, ze symfonia ta jest arcydzielem, ze to wlasnie wlasciwy styl najlepszej muzyki, i ze jesli sie nie podobala, to tylko dlatego, ze publicznosc nie jest jeszcze dostatecznie przygotowana [ ]. Najmniej liczna czesc publicznosci [ ] stwierdzi, ze brak tu zupelnie ciaglosci i konsekwencji, i ze nieskonczone rozmiary tego najdluzszego i najtrudniejszego ze znanych dziel symfonicznych nuza nawet znawce, a dla amatora staja sie czyms nie do zniesienia.\n\nPodaj nazwe techniki kompozytorskiej, ktorej stosowanie w odniesieniu do niemal wszystkich wspolczynnikow formy przyczynilo sie do znacznego zwiekszenia rozmiarow dziela, oraz dwie inne cechy Eroiki, wytyczajace drogi rozwoju symfonii w XIX w. Technika kompozytorska: Nowatorskie cechy dziela:","answer":null,"answer_text":null,"solution":"## Poprawna odpowiedź\n**Technika kompozytorska: przetworzeniowa.**\n**Nowatorskie cechy (dwie do wyboru): rozbudowa aparatu orkiestrowego; zastąpienie menueta scherzem; zmiana układu klasycznego cyklu sonatowego (marsz żałobny jako II część, wariacje jako IV część)**\n\n## Sposób 1 - wyjaśnienie techniki przetworzeniowej\n**Technika przetworzeniowa** to zasada, według której kompozytor tak rozbudowuje część przetworzeniową formy sonatowej (czyli środkowy odcinek formy allegra sonatowego), że staje się ona najdłuższa i najbardziej dramatyczna. W Eroice przetworzenie jest niezwykle obszerne - porównywalne długością z ekspozycją - i zawiera gwałtowne modulacje harmoniczne, rozkładanie tematów na motywy, stretto, fugato. To właśnie rozbudowane przetworzenie przyczyniło się do krytyki opisanej w recenzji (\"nieskończone rozmiary\").\n\n## Sposób 2 - nowatorskie cechy Eroiki\nBeethovenowskie innowacje:\n1. Rozbudowa orkiestry (3 rogi)\n2. Wprowadzenie trzeciego tematu w ekspozycji\n3. Crescendowa budowa tematu głównego\n4. Formotwórcza rola dynamiki i kolorystyki\n5. **Zastąpienie menueta scherzem** - II część nie jest spokojnym menutem, lecz gwałtownym scherzo (d-moll)\n6. **Zmiana układu cyklu sonatowego** - II część to \"Marcia funebre\" (Marsz żałobny), IV część to wariacje (nie typowe finale rondowe)\n\n## Schemat oceniania CKE\n> Klucz CKE (zad. 18, max 1 pkt):\n> - **1 pkt** - technika przetworzeniowa + dwie nowatorskie cechy\n> - **0 pkt** - brak techniki lub mniej niż dwie cechy\n\nCo zapamiętać? Technika przetworzeniowa = rozbudowana sekcja przetworzeniowa formy sonatowej. Eroika: nowości to scherzo zamiast menueta, marsz żałobny jako II część i wariacje jako IV część.","image":null,"solution_image":null,"topics":null,"page_from":null,"source":"maturazai","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":"maturazai","text_source":"maturazai","source_label":"Historia muzyki · Matura · maj 2017 (rozszerzona)","subject_label":"historia-muzyki","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zamieszczono fragment recenzji po wiedenskim prawykonaniu III Symfonii Ludwiga van Beethovena: &quot;Jedni [ ] twierdza, ze symfonia ta jest arcydzielem, ze to wlasnie wlasciwy styl najlepszej muzyki, i ze jesli sie nie podobala, to tylko dlatego, ze publicznosc nie jest jeszcze dostatecznie przygotowana [ ]. Najmniej liczna czesc publicznosci [ ] stwierdzi, ze brak tu zupelnie ciaglosci i konsekwencji, i ze nieskonczone rozmiary tego najdluzszego i najtrudniejszego ze znanych dziel symfonicznych nuza nawet znawce, a dla amatora staja sie czyms nie do zniesienia.&quot; (zrodlo: Stefania Lobaczewska, Beethoven, Krakow 1953).</p>\n<p>Jedni [ ] twierdza, ze symfonia ta jest arcydzielem, ze to wlasnie wlasciwy styl najlepszej muzyki, i ze jesli sie nie podobala, to tylko dlatego, ze publicznosc nie jest jeszcze dostatecznie przygotowana [ ]. Najmniej liczna czesc publicznosci [ ] stwierdzi, ze brak tu zupelnie ciaglosci i konsekwencji, i ze nieskonczone rozmiary tego najdluzszego i najtrudniejszego ze znanych dziel symfonicznych nuza nawet znawce, a dla amatora staja sie czyms nie do zniesienia.</p>\n<p>Podaj nazwe techniki kompozytorskiej, ktorej stosowanie w odniesieniu do niemal wszystkich wspolczynnikow formy przyczynilo sie do znacznego zwiekszenia rozmiarow dziela, oraz dwie inne cechy Eroiki, wytyczajace drogi rozwoju symfonii w XIX w. Technika kompozytorska: Nowatorskie cechy dziela:</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p><strong>Technika kompozytorska: przetworzeniowa.</strong><br><strong>Nowatorskie cechy (dwie do wyboru): rozbudowa aparatu orkiestrowego; zastąpienie menueta scherzem; zmiana układu klasycznego cyklu sonatowego (marsz żałobny jako II część, wariacje jako IV część)</strong></p>\n<h4>Sposób 1 - wyjaśnienie techniki przetworzeniowej</h4>\n<p><strong>Technika przetworzeniowa</strong> to zasada, według której kompozytor tak rozbudowuje część przetworzeniową formy sonatowej (czyli środkowy odcinek formy allegra sonatowego), że staje się ona najdłuższa i najbardziej dramatyczna. W Eroice przetworzenie jest niezwykle obszerne - porównywalne długością z ekspozycją - i zawiera gwałtowne modulacje harmoniczne, rozkładanie tematów na motywy, stretto, fugato. To właśnie rozbudowane przetworzenie przyczyniło się do krytyki opisanej w recenzji (&quot;nieskończone rozmiary&quot;).</p>\n<h4>Sposób 2 - nowatorskie cechy Eroiki</h4>\n<p>Beethovenowskie innowacje:</p>\n<ol><li>Rozbudowa orkiestry (3 rogi)</li><li>Wprowadzenie trzeciego tematu w ekspozycji</li><li>Crescendowa budowa tematu głównego</li><li>Formotwórcza rola dynamiki i kolorystyki</li><li><strong>Zastąpienie menueta scherzem</strong> - II część nie jest spokojnym menutem, lecz gwałtownym scherzo (d-moll)</li><li><strong>Zmiana układu cyklu sonatowego</strong> - II część to &quot;Marcia funebre&quot; (Marsz żałobny), IV część to wariacje (nie typowe finale rondowe)</li></ol>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<blockquote>Klucz CKE (zad. 18, max 1 pkt):<br>- <strong>1 pkt</strong> - technika przetworzeniowa + dwie nowatorskie cechy<br>- <strong>0 pkt</strong> - brak techniki lub mniej niż dwie cechy</blockquote>\n<p>Co zapamiętać? Technika przetworzeniowa = rozbudowana sekcja przetworzeniowa formy sonatowej. Eroika: nowości to scherzo zamiast menueta, marsz żałobny jako II część i wariacje jako IV część.</p>"}]}