{"id":"maturazai-historia-muzyki-hmu-pr-2017-05/zad/6","paper_id":"maturazai-historia-muzyki-hmu-pr-2017-05","number":"6","points":3,"ptype":"open","subject":"historia-muzyki","category":"matura","year":2017,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie na sluchanie (Sciezki 1., 2., 3. z plyty CD). Trzy przyklady dzwiekowe reprezentatywne dla roznych stylow muzyki renesansowej: franko-flamandzkiego, palestrinowskiego i weneckiego. Nagrania nie sa dostepne - odpowiedzi podano na podstawie klucza CKE: Przyklad 1. - styl palestrinowski, Przyklad 2. - styl franko-flamandzki, Przyklad 3. - styl wenecki.\n\nWysluchaj trzech przykladow dzwiekowych, reprezentatywnych dla roznych stylow muzyki renesansowej: franko-flamandzkiego, palestrinowskiego i weneckiego, a nastepnie przyporzadkuj kazdy przyklad do wlasciwego stylu muzyki renesansu oraz wymien jedna ceche danego stylu, inna dla kazdego przykladu dzwiekowego. Przyklad 1. - styl: Cecha stylu: Przyklad 2. - styl: Cecha stylu: Przyklad 3. - styl: Cecha stylu:","answer":null,"answer_text":null,"solution":"## Poprawna odpowiedź\n**Przykład 1 - styl palestrinowski; Przykład 2 - styl franko-flamandzki; Przykład 3 - styl wenecki**\n\n## Sposób 1 - cechy charakterystyczne każdego stylu\n\n**Przykład 1 - styl palestrinowski (XVI w., Rzym):**\nGiovanni Pierluigi da Palestrina (ok. 1525-1594) tworzył muzykę wyraźnie przejrzystą, zrozumiałą liturgicznie.\n- Obsada: a cappella, chór wielogłosowy\n- Technika: wyważona proporcja między polifonią i homofonią (homorytmia)\n- Ścisła diatonika - brak chromatyzmu\n- Wyraźna prezentacja tekstu religijnego, ograniczenie melizmatyki\n- Prostota harmoniczna, spokojny przebieg rytmiczny\n\n**Przykład 2 - styl franko-flamandzki (XV-XVI w., Niderlandy):**\nDufay, Ockeghem, Josquin des Prez - mistrzowie polifonii kontrapunktycznej.\n- Obsada: a cappella, chór\n- Technika przeimitowana - wszystkie głosy kolejno przejmują ten sam motyw\n- Faktura ściśle polifoniczna (imitacyjna), linearna\n- Gęsta, wirtuozowska wokalizacja\n\n**Przykład 3 - styl wenecki (XVI w., Wenecja):**\nAndrea i Giovanni Gabrieli - rewolucja w obsadzie i brzmieniu.\n- Obsada: wokalno-instrumentalna\n- Technika polichoralna (cori spezzati) - kilka chórów umieszczonych w różnych częściach kościoła\n- Początki techniki koncertującej (kontrast solo-tutti)\n- Wzmacnianie głosów wokalnych instrumentami, bogactwo barw\n\n## Sposób 2 - kontekst epoki renesansu\nRenesans (ok. 1400-1600) to złoty wiek polifonii wokalnej. Trzy główne centra: Niderlandy (szkoła franko-flamandzka), Rzym (styl palestrinowski - wzorcowy dla Kościoła po Soborze Trydenckim), Wenecja (nowatorstwo brzmieniowe).\n\n## Schemat oceniania CKE\n> Klucz CKE (zad. 6, max 3 pkt):\n> - **3 pkt** - prawidłowe przyporządkowanie wszystkich 3 przykładów z podaniem jednej cechy każdego\n> - **2 pkt** - prawidłowe przyporządkowanie 2 przykładów z cechą\n> - **1 pkt** - prawidłowe przyporządkowanie 1 przykładu z cechą\n> - **0 pkt** - brak spełnienia powyższych kryteriów\n\nCo zapamiętać? Palestrina = czysta diatonika + homorytmia; franko-flamandzki = technika przeimitowana + gęsta polifonia; wenecki = cori spezzati + instrumenty.","image":null,"solution_image":null,"topics":null,"page_from":null,"source":"maturazai","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":"maturazai","text_source":"maturazai","source_label":"Historia muzyki · Matura · maj 2017 (rozszerzona)","subject_label":"historia-muzyki","category_label":"Matura","text_html":"

Zadanie na sluchanie (Sciezki 1., 2., 3. z plyty CD). Trzy przyklady dzwiekowe reprezentatywne dla roznych stylow muzyki renesansowej: franko-flamandzkiego, palestrinowskiego i weneckiego. Nagrania nie sa dostepne - odpowiedzi podano na podstawie klucza CKE: Przyklad 1. - styl palestrinowski, Przyklad 2. - styl franko-flamandzki, Przyklad 3. - styl wenecki.

\n

Wysluchaj trzech przykladow dzwiekowych, reprezentatywnych dla roznych stylow muzyki renesansowej: franko-flamandzkiego, palestrinowskiego i weneckiego, a nastepnie przyporzadkuj kazdy przyklad do wlasciwego stylu muzyki renesansu oraz wymien jedna ceche danego stylu, inna dla kazdego przykladu dzwiekowego. Przyklad 1. - styl: Cecha stylu: Przyklad 2. - styl: Cecha stylu: Przyklad 3. - styl: Cecha stylu:

","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"

Poprawna odpowiedź

\n

Przykład 1 - styl palestrinowski; Przykład 2 - styl franko-flamandzki; Przykład 3 - styl wenecki

\n

Sposób 1 - cechy charakterystyczne każdego stylu

\n

Przykład 1 - styl palestrinowski (XVI w., Rzym):
Giovanni Pierluigi da Palestrina (ok. 1525-1594) tworzył muzykę wyraźnie przejrzystą, zrozumiałą liturgicznie.

\n\n

Przykład 2 - styl franko-flamandzki (XV-XVI w., Niderlandy):
Dufay, Ockeghem, Josquin des Prez - mistrzowie polifonii kontrapunktycznej.

\n\n

Przykład 3 - styl wenecki (XVI w., Wenecja):
Andrea i Giovanni Gabrieli - rewolucja w obsadzie i brzmieniu.

\n\n

Sposób 2 - kontekst epoki renesansu

\n

Renesans (ok. 1400-1600) to złoty wiek polifonii wokalnej. Trzy główne centra: Niderlandy (szkoła franko-flamandzka), Rzym (styl palestrinowski - wzorcowy dla Kościoła po Soborze Trydenckim), Wenecja (nowatorstwo brzmieniowe).

\n

Schemat oceniania CKE

\n
Klucz CKE (zad. 6, max 3 pkt):
- 3 pkt - prawidłowe przyporządkowanie wszystkich 3 przykładów z podaniem jednej cechy każdego
- 2 pkt - prawidłowe przyporządkowanie 2 przykładów z cechą
- 1 pkt - prawidłowe przyporządkowanie 1 przykładu z cechą
- 0 pkt - brak spełnienia powyższych kryteriów
\n

Co zapamiętać? Palestrina = czysta diatonika + homorytmia; franko-flamandzki = technika przeimitowana + gęsta polifonia; wenecki = cori spezzati + instrumenty.

"}]}