{"id":"maturazai-historia-muzyki-hmu-pr-2018-05/zad/14.1","paper_id":"maturazai-historia-muzyki-hmu-pr-2018-05","number":"14.1","points":1,"ptype":"open","subject":"historia-muzyki","category":"matura","year":2018,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie z nagraniem (Ścieżka 3.) - przykład dźwiękowy z płyty CD. W 1917 roku Erik Satie skomponował Sonatinę biurokratyczną, która według założeń kompozytora miała być żartobliwym naśladownictwem Sonatiny Muzia Clementiego (omawianej w zadaniu 13.). Zapis nutowy do nagrania znajduje się w dołączonych Przykładach nutowych do wybranych zadań (Przykład nutowy do zadania 14.: Erik Satie - Sonatine bureaucratique (Sonatina biurokratyczna), fragment, Allegro).\n\nWymień poniżej dwa wybrane środki muzyczne Sonatiny biurokratycznej, które świadczą o przekształceniach Sonatiny C-dur Clementiego.\n\nŚrodek muzyczny 1.: Środek muzyczny 2.:","answer":null,"answer_text":null,"solution":"## Poprawna odpowiedz\n**Dwa srodki muzyczne swiadczace o przeksztalceniach Sonatiny Clementiego u Satiego:**\n1. Odwrocenie interwalow (pochodów dzwiekowych)\n2. Zmiana tonacji / nowoczesne rozwiazania harmoniczne\n\n(Inne akceptowane: zwiekszenie liczby powtorzen struktur rytmiczno-melodycznych)\n\n## Sposob 1 - analiza techniki parodii muzycznej Satiego\nErik Satie (1866-1925), \"Sonatine bureaucratique\" (1917) jest celowa, przerysowana parodia Sonatiny C-dur op. 36 nr 1 Clementiego. Satie przejtraznil oryginalna muzyk Clementiego, stosujac nastepujace przeksztalcenia:\n\n1. **Odwrocenie interwalów** - tam gdzie Clementi piszje pochodem w gore, Satie pisze w dól i odwrotnie. Melodia jest \"wywrocona do góry nogami\". Technika ta zaklóca logike oryginalu.\n\n2. **Zmiana tonacji** - Satie przesuwa tonacje o polton lub stosuje dysonansowe alteracje, przez co znane motywy brzmi \"falszowo\" lub nieprzewidywalnie.\n\n3. **Nowoczesne rozwiazania harmoniczne** - Satie wplata nieoczekiwane dysonanse, chromatykę, akordy niezależne od funkcyjnosci dur-moll.\n\n4. **Zwiekszenie powtorzen** - monotonne powtarzanie struktur melodyczno-rytmicznych (autoironia biurokratycznej rutyny).\n\n## Sposob 2 - kontekst estetyczny Satiego\nSatie byl prekursorem Grupy Szesciu (Poulenc, Milhaud, Honegger itd.) i ironisty muzycznego. \"Sonatine bureaucratique\" wpisuje sie w jego satyryczny styl - muzyka komentuje rzeczywistosc spoleczna (biurokrata, urednik) przez znieksztalcenie klasycznej formy. Technika parodii muzycznej = celowe przeksztalcenie rozpoznawalnego wzoru.\n\n## Schemat oceniania CKE\n> Klucz CKE (zad. 14.1, max 1 pkt):\n> - **1 pkt** - dwa poprawne srodki muzyczne\n> - **0 pkt** - mniej niz dwa lub bledne\n\nCo zapamietac? Satie przeksztalca Clementiego przez: (1) **odwrocenie interwalow**, (2) **zmiane tonacji/harmonie**. Efekt: ta sama melodia, ale jakby \"w lustrzanym odbiciu\" lub \"rozstrojonej\".","image":null,"solution_image":null,"topics":null,"page_from":null,"source":"maturazai","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":"maturazai","text_source":"maturazai","source_label":"Historia muzyki · Matura · maj 2018 (rozszerzona)","subject_label":"historia-muzyki","category_label":"Matura","text_html":"

Zadanie z nagraniem (Ścieżka 3.) - przykład dźwiękowy z płyty CD. W 1917 roku Erik Satie skomponował Sonatinę biurokratyczną, która według założeń kompozytora miała być żartobliwym naśladownictwem Sonatiny Muzia Clementiego (omawianej w zadaniu 13.). Zapis nutowy do nagrania znajduje się w dołączonych Przykładach nutowych do wybranych zadań (Przykład nutowy do zadania 14.: Erik Satie - Sonatine bureaucratique (Sonatina biurokratyczna), fragment, Allegro).

\n

Wymień poniżej dwa wybrane środki muzyczne Sonatiny biurokratycznej, które świadczą o przekształceniach Sonatiny C-dur Clementiego.

\n

Środek muzyczny 1.: Środek muzyczny 2.:

","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"

Poprawna odpowiedz

\n

Dwa srodki muzyczne swiadczace o przeksztalceniach Sonatiny Clementiego u Satiego:

\n
  1. Odwrocenie interwalow (pochodów dzwiekowych)
  2. Zmiana tonacji / nowoczesne rozwiazania harmoniczne
\n

(Inne akceptowane: zwiekszenie liczby powtorzen struktur rytmiczno-melodycznych)

\n

Sposob 1 - analiza techniki parodii muzycznej Satiego

\n

Erik Satie (1866-1925), "Sonatine bureaucratique" (1917) jest celowa, przerysowana parodia Sonatiny C-dur op. 36 nr 1 Clementiego. Satie przejtraznil oryginalna muzyk Clementiego, stosujac nastepujace przeksztalcenia:

\n
  1. Odwrocenie interwalów - tam gdzie Clementi piszje pochodem w gore, Satie pisze w dól i odwrotnie. Melodia jest "wywrocona do góry nogami". Technika ta zaklóca logike oryginalu.
\n
  1. Zmiana tonacji - Satie przesuwa tonacje o polton lub stosuje dysonansowe alteracje, przez co znane motywy brzmi "falszowo" lub nieprzewidywalnie.
\n
  1. Nowoczesne rozwiazania harmoniczne - Satie wplata nieoczekiwane dysonanse, chromatykę, akordy niezależne od funkcyjnosci dur-moll.
\n
  1. Zwiekszenie powtorzen - monotonne powtarzanie struktur melodyczno-rytmicznych (autoironia biurokratycznej rutyny).
\n

Sposob 2 - kontekst estetyczny Satiego

\n

Satie byl prekursorem Grupy Szesciu (Poulenc, Milhaud, Honegger itd.) i ironisty muzycznego. "Sonatine bureaucratique" wpisuje sie w jego satyryczny styl - muzyka komentuje rzeczywistosc spoleczna (biurokrata, urednik) przez znieksztalcenie klasycznej formy. Technika parodii muzycznej = celowe przeksztalcenie rozpoznawalnego wzoru.

\n

Schemat oceniania CKE

\n
Klucz CKE (zad. 14.1, max 1 pkt):
- 1 pkt - dwa poprawne srodki muzyczne
- 0 pkt - mniej niz dwa lub bledne
\n

Co zapamietac? Satie przeksztalca Clementiego przez: (1) odwrocenie interwalow, (2) zmiane tonacji/harmonie. Efekt: ta sama melodia, ale jakby "w lustrzanym odbiciu" lub "rozstrojonej".

"}]}