{"id":"maturazai-lacinski-lac-pr-2018-05/zad/2","paper_id":"maturazai-lacinski-lac-pr-2018-05","number":"2","points":1,"ptype":"open","subject":"jezyk-lacinski","category":"matura","year":2018,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Przetlumacz na jezyk polski wyrazenie *homo novus* i wyjasnij, wobec kogo uzywano tego okreslenia w starozytnym Rzymie.","answer":null,"answer_text":null,"solution":"## Poprawna odpowiedź\n\n**Homo novus = \"nowy człowiek\". W starożytnym Rzymie określano tak osobę, która jako pierwsza w swojej rodzinie sprawowała wyższy urząd senatorski (np. kwesturę, pretorę lub konsulat).**\n\n## Sposób 1 - analiza wyrażenia łacińskiego\n\n> *homo novus*\n\n- *homo* (nom. sg. m.) - człowiek\n- *novus, -a, -um* - nowy; tu przymiotnik orzecznikowy\n\nTłumaczenie dosłowne: **„nowy człowiek\"**.\n\nW tekście Vellejusza Paterkula (zad. 1) pojawia się fragment:\n> *Nec quisquam ex novis hominibus prior Mummio cognomen virtute partum vindicavit.*\n\n„I nikt z **nowych ludzi** wcześniej od Mummiusza nie zdobył przydomka osiągniętego dzielnością.\"\n\nWellejusz sam potwierdza, że Mummiusz był *homo novus* - kimś, kto awansował do elity dzięki własnym zasługom, nie rodowodowi.\n\n## Sposób 2 - kontekst historyczno-społeczny\n\nRzym republikański dzielił się na:\n- **nobiles** (nobilitę) - rodziny, w których co najmniej jeden przodek piastował urząd **konsula** lub **dyktatora**; ich prawo do tych godności było dziedziczne i wzmocnione prestiżem *imagines maiorum* (woskowych masek przodków)\n- **equites** (ekwitów) i zamożnych plebejuszy bez senatorskich przodków\n\n*Homo novus* to człowiek, który:\n1. nie posiadał senatorskich przodków\n2. **jako pierwszy w rodzie** dostał się do senatu lub sprawował urząd kurulny (konsulat, preturę, cenzurę)\n3. otwierał swojemu rodowi drogę do *nobilitas*\n\nNajsławniejszy *homo novus* w historii Rzymu to **Marek Tulliusz Cyceron** (konsul 63 r. p.n.e.), który sam chętnie przypominał ten fakt jako dowód własnej wartości.\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n> **Klucz CKE (zad. 2, max 1 pkt):**\n> - **1 pkt** - odpowiedź zawiera **oba elementy**: (a) tłumaczenie *homo novus* = „nowy człowiek\" + (b) wyjaśnienie, że tak nazywano osobę pierwszą w rodzinie sprawującą wyższy urząd senatorski\n> - **0 pkt** - brak któregoś elementu lub odpowiedź błędna\n\nCo zapamiętać? Wyrażenie *homo novus* łączy aspekt gramatyczny (orzecznik przymiotnikowy) z głęboko zakorzenionym rzymskim systemem wartości, w którym rodowód (mos maiorum) decydował o prestiżu - a *homo novus* był człowiekiem, który przebił ten szklany sufit wyłącznie własną *virtus*.","image":null,"solution_image":null,"topics":null,"page_from":null,"source":"maturazai","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":"maturazai","text_source":"maturazai","source_label":"Jezyk lacinski · Matura · maj 2018 (rozszerzona)","subject_label":"jezyk-lacinski","category_label":"Matura","text_html":"<p>Przetlumacz na jezyk polski wyrazenie <em>homo novus</em> i wyjasnij, wobec kogo uzywano tego okreslenia w starozytnym Rzymie.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p><strong>Homo novus = &quot;nowy człowiek&quot;. W starożytnym Rzymie określano tak osobę, która jako pierwsza w swojej rodzinie sprawowała wyższy urząd senatorski (np. kwesturę, pretorę lub konsulat).</strong></p>\n<h4>Sposób 1 - analiza wyrażenia łacińskiego</h4>\n<blockquote><em>homo novus</em></blockquote>\n<ul><li><em>homo</em> (nom. sg. m.) - człowiek</li><li><em>novus, -a, -um</em> - nowy; tu przymiotnik orzecznikowy</li></ul>\n<p>Tłumaczenie dosłowne: <strong>„nowy człowiek&quot;</strong>.</p>\n<p>W tekście Vellejusza Paterkula (zad. 1) pojawia się fragment:</p>\n<blockquote><em>Nec quisquam ex novis hominibus prior Mummio cognomen virtute partum vindicavit.</em></blockquote>\n<p>„I nikt z <strong>nowych ludzi</strong> wcześniej od Mummiusza nie zdobył przydomka osiągniętego dzielnością.&quot;</p>\n<p>Wellejusz sam potwierdza, że Mummiusz był <em>homo novus</em> - kimś, kto awansował do elity dzięki własnym zasługom, nie rodowodowi.</p>\n<h4>Sposób 2 - kontekst historyczno-społeczny</h4>\n<p>Rzym republikański dzielił się na:</p>\n<ul><li><strong>nobiles</strong> (nobilitę) - rodziny, w których co najmniej jeden przodek piastował urząd <strong>konsula</strong> lub <strong>dyktatora</strong>; ich prawo do tych godności było dziedziczne i wzmocnione prestiżem <em>imagines maiorum</em> (woskowych masek przodków)</li><li><strong>equites</strong> (ekwitów) i zamożnych plebejuszy bez senatorskich przodków</li></ul>\n<p><em>Homo novus</em> to człowiek, który:</p>\n<ol><li>nie posiadał senatorskich przodków</li><li><strong>jako pierwszy w rodzie</strong> dostał się do senatu lub sprawował urząd kurulny (konsulat, preturę, cenzurę)</li><li>otwierał swojemu rodowi drogę do <em>nobilitas</em></li></ol>\n<p>Najsławniejszy <em>homo novus</em> w historii Rzymu to <strong>Marek Tulliusz Cyceron</strong> (konsul 63 r. p.n.e.), który sam chętnie przypominał ten fakt jako dowód własnej wartości.</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<blockquote><strong>Klucz CKE (zad. 2, max 1 pkt):</strong><br>- <strong>1 pkt</strong> - odpowiedź zawiera <strong>oba elementy</strong>: (a) tłumaczenie <em>homo novus</em> = „nowy człowiek&quot; + (b) wyjaśnienie, że tak nazywano osobę pierwszą w rodzinie sprawującą wyższy urząd senatorski<br>- <strong>0 pkt</strong> - brak któregoś elementu lub odpowiedź błędna</blockquote>\n<p>Co zapamiętać? Wyrażenie <em>homo novus</em> łączy aspekt gramatyczny (orzecznik przymiotnikowy) z głęboko zakorzenionym rzymskim systemem wartości, w którym rodowód (mos maiorum) decydował o prestiżu - a <em>homo novus</em> był człowiekiem, który przebił ten szklany sufit wyłącznie własną <em>virtus</em>.</p>"}]}