# Egzamin zawodowy — zadanie PE

> Źródło: matura.lol — https://matura.lol/question/z23-2017-maj-egzamin-zawodowy-praktyczny/zad/PE
> Wersja Markdown strony zadania (dla asystentów AI). Przy cytowaniu podaj matura.lol i link powyżej.

- arkusz: Egzamin zawodowy Z23 · maj 2017
- rok: 2017
- typ: open

## Treść

Zadanie egzaminacyjne
W dniu 23.05.2017 dyżurny Stanowiska Kierowania Komendanta Powiatowego PSP w Kołobrzegu otrzymał
o godz. 20:55 zgłoszenie telefoniczne o wypadku drogowym dwóch samochodów w Ustroniu Morskim na
drodze krajowej nr 11, przy wyjeździe z zajazdu Roksa, ul. Koszalińska 2. O godzinie 20:56 dyżurny
stanowiska zadysponował z JRG-1 dwa zastępy: GBA 2,2/24 i SCRt i samochód operacyjny SOp, którym
jako Kierujący Działaniami Ratowniczymi przybyłeś z kierowcą na miejsce zdarzenia. Auta wyjechały o tej
samej godzinie i poruszały się z prędkością 60 km/h. Odległość od miejsca zdarzenia wynosi 15 km.
Po przybyciu zastępów na miejsce zdarzenia, w wyniku rozpoznania stwierdzono, że podczas wyjazdu
z terenu zajazdu samochód osobowy marki Opel Astra, kierowany przez 38 letniego kierowcę Tomasza
Szydłowskiego wskutek nieostrożności zderzył się z jadącym od strony Kołobrzegu samochodem
dostawczym Fiat Ducato. Po zderzeniu samochód osobowy wpadł do rowu o głębokości 2 metrów i leży na
boku od strony pasażera, silnik nie pracuje. Kierowca znajduje się w fotelu przypięty pasami, jest przytomny,
ale uskarża się na silny ból w okolicy karku oraz widoczne jest otwarte złamanie kości przedramienia prawej
ręki. Dostęp do poszkodowanego jest możliwy poprzez odcięcie dachu na bok. Kierowca samochodu Fiat
Ducato wyszedł z pojazdu leżącego na boku o własnych siłach i poinformował służby ratownicze. Nie
odniósł żadnych urazów. Poinformował, że w przestrzeni ładunkowej przewoził 60 litrów kwasu siarkowego
(H2SO4) o stężeniu 60%. Po przybyciu PSP pomimo zamocowania opakowań, nastąpił wyciek całości kwasu
na ulicę. Wiedząc, że gęstość kwasu wynosi ρ = 1,84 g/cm3, należy przygotować do przeprowadzenia
neutralizacji niezbędną ilość neutralizatora w postaci Ca(OH)2, przejętego z terenu pobliskiej hurtowni
budowlanej, której właścicielem jest Bartłomiej Szewczyk. Masy molowe poszczególnych pierwiastków
wynoszą odpowiednio: [H- 1; C- 12; N- 14; O- 16; S- 32; Ca- 40 (g/mol)].
Budynek zajazdu znajduje się w zasięgu żrących oparów rozlanego kwasu. Przebywa w nim 55 osób, którzy
zatrzymali się na nocleg. Jest to obiekt parterowy z poddaszem użytkowym o wysokości 9,5 m, bez
podpiwniczenia, z dachem dwuspadowym, wykonany z blachy falistej. W pomieszczeniu biurowym na
parterze znajduje się centrala sygnalizacji pożaru, która steruje klapami dymowymi. Ściany zewnętrzne oraz
wewnętrzne wykonane w technologii murowanej. Powierzchnia wynosi 1250 m2 i stanowi jedną strefę
pożarową. O godzinie 21:15 KDR dysponuje Zespół Ratownictwa Medycznego i Policję. Służby dojeżdżają
na miejsce zdarzenia o godzinie 21:25. Po 10 minutach poszkodowany został przekazany zespołowi
ratownictwa medycznego numer G 108. Dodatkowo zadysponowana grupa specjalistyczna ratownictwa
chemicznego (GBA 2,5/16 - 4 osoby i SLRChem - 4 osoby) przeprowadziła neutralizację rozlewiska kwasu
i po zakończeniu działań odjechała do swojej jednostki. Następnie KDR przekazał teren Policji. Zakończenie
działań nastąpiło o 23:45. O godzinie 00:05 samochody powróciły do strażnicy.
Na podstawie danych i przedstawionych informacji wypełnij:
 wydane rozkazy - tabela 1,
 przebieg podjętych działań w zakresie wydanych rozkazów - tabela 2,
 ilość wodorotlenku wapnia do neutralizacji kwasu - tabela 3,
 wymagania techniczno-budowlane oraz przeciwpożarowe dla budynku hotelowo-gastronomicznego -
tabela 4,
 dokumentację zdarzenia: informację ze zdarzenia cz. I, kartę udzielonej pomocy medycznej oraz
pokwitowanie przejęcia w użytkowanie.
W działaniach bierze udział:
 GBA 2,2/24 (załoga 5 osób) ZF 471 - 21,
Wybrane elementy wyposażenia:
1. Prądownica pianowa PP2
1 szt.
2. Prądownica wodna PW 75
1 szt.
3. Wytwornica pianowa WP2/75
1 szt.
4. Zasysacz liniowy Z2 z wężykiem
1 szt.
5. Środek pianotwórczy Roteor 200 dm3
1 zb.
6. Węże pożarnicze tłoczne W75
4 szt.
7. Węże pożarnicze tłoczne W52
6 szt.
8. Maska do aparatu powietrznego
6 szt.
9. Aparat powietrzny
6 szt.
10. Sygnalizator bezruchu
6 szt.
 SCRt (załoga 3 osoby) ZF 471 - 43
Wybrane elementy wyposażenia:
1. Miernik wielogazowy ITx na CO, CH4, O2, Cl2, NH3
1 szt.
2. Aparat powietrzny Fenzy z butlą stalową
3 szt.
3. Sygnalizator bezruchu
2 szt.
4. Butla powietrzna 6 l/ 30 MPa - stalowa
4 szt.
5. Maska Fenzy
3 szt.
6. Drabina nasadkowa
4 szt.
7. Znaki drogowe
5 szt.
8. Kliny schodkowe
4 szt.
9. Podpory mechaniczne do stabilizacji
2 szt.
10. Agregat prądotwórczy 8 kVA
1 szt.
11. Przenośny maszt oświetleniowy
1 szt.
12. Zestaw hydrauliczny: nożyce, rozpieracz kolumnowy i ramieniowy
1 szt.
13. Urządzenie wielofunkcyjne Hooligan
2 szt.
14. Torba R1
1 szt.
15. Deska ratownicza
1 szt.
 SOp (2 osoby) kryptonim: ZF 471-91
Rysunek 1. Sytuacja na miejscu zdarzenia
Czas przeznaczony na wykonanie zadania wynosi 120 minut.
Ocenie podlegać będzie 5 rezultatów:
 wydane rozkazy,
 przebieg podjętych działań w zakresie wydanych rozkazów,
 ilość wodorotlenku wapnia do neutralizacji kwasu,
 wymagania techniczno-budowlane oraz przeciwpożarowe dla części hotelowo-gastronomicznej,
 dokumentacja zdarzenia: informacja ze zdarzenia cz. I., karta udzielonej pomocy medycznej oraz
pokwitowanie przejęcia w użytkowanie.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Dz. U. 2002, nr 75, poz. 690 z póź. zm. - wyciąg
§ 212.
najwyższej
do najniższej i oznaczonych literami: „A”, „B”, „C”, „D” i „E”, a scharakteryzowanych w § 216.
2. Wymaganą klasę odporności pożarowej dla budynku, zaliczonego do jednej kategorii ZL, określa poniższa tabela:
3. Dopuszcza się obniżenie wymaganej klasy odporności pożarowej w budynkach wymienionych w poniższej tabeli do
poziomu w niej określonego:
5. Jeżeli część podziemna budynku jest zaliczona do ZL, klasę odporności pożarowej budynku ustala się, przyjmując
jako liczbę jego kondygnacji lub jego wysokość odpowiednio: sumę kondygnacji lub wysokości części podziemnej
i nadziemnej, przy czym do tego ustalenia nie bierze się pod uwagę tych części podziemnych budynku, które są
oddzielone elementami oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej co najmniej R E I 120, zgodnie
z oznaczeniem pod tabelą w § 216 ust. 1, i mają bezpośrednie wyjścia na zewnątrz.
6. W budynku wielokondygnacyjnym, którego kondygnacje są zaliczone do różnych kategorii ZL lub PM, klasy
odporności pożarowej określa się dla poszczególnych kondygnacji odrębnie, zgodnie z zasadami określonymi w ust.
2-4.
7. Klasa odporności pożarowej części budynku nie powinna być niższa od klasy odporności pożarowej części budynku
położonej nad nią, przy czym dla części podziemnej nie powinna być ona niższa niż „C”.
8. Jeżeli w budynku znajdują się pomieszczenia produkcyjne, magazyn lub techniczne, niepowiązane funkcjonalnie
z częścią budynku zaliczoną do ZL, pomieszczenia te powinny stanowić odrębną strefę pożarową, dla której oddzielnie
ustala się klasę odporności pożarowej, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 4, z zastrzeżeniem § 220.
9. Pomieszczenia, w których są umieszczone przeciwpożarowe zbiorniki wody lub innych środków gaśniczych, pompy
wodne instalacji przeciwpożarowych, maszynownie wentylacji do celów przeciwpożarowych oraz rozdzielnie
elektryczne, zasilające, niezbędne podczas pożaru, instalacje i urządzenia, powinny stanowić odrębną strefę pożarową.
§ 213.
1) do trzech kondygnacji nadziemnych włącznie:
a) mieszkalnych: jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej,
b) mieszkalnych i administracyjnych w gospodarstwach leśnych,
2) wolno stojących do dwóch kondygnacji nadziemnych włącznie:
a) o kubaturze brutto do 1.500 m3 przeznaczonych do celów turystyki i wypoczynku,
b) gospodarczych w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej oraz w gospodarstwach leśnych,
c) o kubaturze brutto do 1.000 m3 przeznaczonych do wykonywania zawodu lub działalności usługowej i handlowej,
także z częścią mieszkalną,
3) wolnostojących garaży o liczbie stanowisk postojów nie większej niż 2.
§ 214.
oraz
wielokondygnacyjnych budynków wysokich (W) i wysokościowych (WW), dopuszcza się:
1) obniżenie klasy odporności pożarowej budynku o jedną w stosunku do wynikającej z § 212,
2) przyjęcie klasy „E” odporności pożarowej dla budynku jednokondygnacyjnego.
§ 215.
obciążenia ogniowego przekraczającej 500 MJ/m2, pod warunkiem zastosowania:
1) wszystkich elementów budynku nierozprzestrzeniających ognia,
2) samoczynnych urządzeń oddymiających w strefach pożarowych o powierzchni przekraczającej 1.000 m2.
Budynek
ZL I
ZL II
ZL III
ZL IV
ZL V
niski (N)
„B”
„B”
„C”
„D”
„C”
średniowysoki (SW)
„B”
„B”
„B”
„C”
„B”
wysoki (W)
„B”
„B”
„B”
„B”
„B”
wysokościowy (WW)
„A”
„A”
„A”
„B”
„A”
Liczba kondygnacji nadziemnych
ZL I
ZL II
ZL III
1
„D”
„D”
„D”
2*)
„C”
„C”
„D”
*) Gdy poziom stropu nad pierwszą kondygnacją nadziemną jest
na wysokości nie większej niż 9 m nad poziomem terenu.
2. Obniżenie klasy odporności pożarowej budynku, w przypadkach wymienionych w ust. 1 oraz w § 214, nie zwalnia
z zachowania wymaganej pierwotnie klasy odporności ogniowej elementów oddzielenia przeciwpożarowego,
określonej w § 232.
§
216. 1
z zastrzeżeniem § 213 oraz § 237 ust. 9, co najmniej wymagania określone w poniższej tabeli:
*) Z zastrzeżeniem § 219 ust. 1.
Oznaczenia w tabeli:
R - nośność ogniowa (w minutach), określona zgodnie z Polską Normą dotyczącą zasad ustalania klas odporności ogniowej
elementów budynku,
E - szczelność ogniowa (w minutach), określona jw.,
I - izolacyjność ogniowa (w minutach), określona jw.,
(-) - nie stawia się wymagań.
1) Jeżeli przegroda jest częścią głównej konstrukcji nośnej, powinna spełniać także kryteria nośności ogniowej (R) odpowiednio do
wymagań zawartych w kol. 2 i 3 dla danej klasy odporności pożarowej budynku.
2) Klasa odporności ogniowej dotyczy pasa międzykondygnacyjnego wraz z połączeniem ze stropem.
3) Wymagania nie dotyczą naświetli dachowych, świetlików, lukarn i okien połaciowych (z zastrzeżeniem § 218), jeśli otwory
w połaci dachowej nie zajmują więcej niż 20% jej powierzchni; nie dotyczą także budynku, w którym nad najwyższą kondygnacją
znajduje się strop albo inna przegroda, spełniająca kryteria określone w kol. 4.
4) Dla ścian komór zsypu wymaga się klasy E I 60, a dla drzwi komór zsypu klasy E I 30.
5) Klasa odporności ogniowej dotyczy elementów wraz z uszczelnieniami złączy i dylatacjami.
§ 237.
ewakuacyjnego
na drogę ewakuacyjną lub do innej strefy pożarowej albo na zewnątrz budynku, powinno być zapewnione przejście,
zwane dalej „przejściem ewakuacyjnym”, o długości nieprzekraczającej:
1) w strefach pożarowych ZL - 40 m,
2) w strefach pożarowych PM o gęstości obciążenia ogniowego przekraczającej 500 MJ/m2 w budynku o więcej niż
jednej kondygnacji nadziemnej - 75 m,
3) w strefach pożarowych PM, o obciążeniu ogniowym nieprzekraczającym 500 MJ/m2, w budynku o więcej niż jednej
kondygnacji nadziemnej oraz w strefach pożarowych PM w budynku o jednej kondygnacji nadziemnej bez względu na
wielkość obciążenia ogniowego - 100 m.
2. W pomieszczeniu zagrożonym wybuchem długość przejścia ewakuacyjnego, o którym mowa w ust.1 pkt 2 i 3, nie
powinna przekraczać 40 m.
3. Dopuszcza się prowadzenie przez pomieszczenie zagrożone wybuchem przejścia ewakuacyjnego z innego
pomieszczenia, jeżeli pomieszczenia te są powiązane funkcjonalnie.
4. Jeżeli z przewidywanego przeznaczenia pomieszczenia nie wynika jednoznacznie sposób jego zagospodarowania,
projektowa długość przejścia ewakuacyjnego nie może być większa niż 80% długości określonej w ust. 1 i 2.
5. W pomieszczeniach o wysokości przekraczającej 5 m długość przejść, o których mowa w ust. 1 i 2, może być
powiększona o 25%.
6. Długości przejść, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być powiększone pod warunkiem zastosowania:
1) stałych samoczynnych urządzeń gaśniczych wodnych - o 50%,
2) samoczynnych urządzeń oddymiających uruchamianych za pomocą systemu wykrywania dymu - o 50%.
7. Powiększenia, o których mowa w ust. 5 i 6 pkt 1 i 2, podlegają sumowaniu.
8. Przejście, o którym mowa w ust. 1, nie powinno prowadzić łącznie przez więcej niż trzy pomieszczenia.
9. Ścianek działowych oddzielających od siebie pomieszczenia, dla których określa się łącznie długość przejścia
ewakuacyjnego, nie dotyczą wymagania określone w § 216 ust. 1.
10. Szerokość przejścia ewakuacyjnego w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi, z zastrzeżeniem § 261, należy
obliczać proporcjonalnie do liczby osób, do których ewakuacji ono służy, przyjmując co najmniej 0,6 m na 100 osób,
lecz nie mniej niż 0,9 m, a w przypadku przejścia służącego do ewakuacji do 3 osób - nie mniej niż 0,8 m.
Klasa odporności
pożarowej
budynku
Klasa odporności ogniowej elementów budynku 5) *)
główna konstrukcja
nośna
konstrukcja
dachu
strop 1)
ściana
zewnętrzna 1), 2)
ściana
wewnętrzna 1)
przekrycie
dachu 3)
„A”
R 240
R 30
REI 120
EI 120 (o↔i)
EI 60
RE 30
„B”
R 120
R 30
REI 60
EI 60 (o↔i)
EI 30 4)
RE 30
„C”
R 60
R 15
REI 60
EI 30 (o↔i)
EI 154)
RE 15
„D”
R 30
(-)
REI 30
EI 30 (o↔i)
(-)
(-)
„E”
(-)
(-)
(-)
(-)
(-)
(-)
§ 238. Pomieszczenie powinno mieć co najmniej dwa wyjścia ewakuacyjne oddalone od siebie o co najmniej 5 m
w przypadkach, gdy:
1) jest przeznaczone do jednoczesnego przebywania w nim ponad 50 osób, a w strefie pożarowej ZL II - ponad
30 osób,
2) znajduje się w strefie pożarowej ZL, a jego powierzchnia przekracza 300 m2,
3) znajduje się w strefie pożarowej PM o gęstości obciążenia ogniowego powyżej 500 MJ/m2, a jego powierzchnia
przekracza 300 m2,
4) znajduje się w strefie pożarowej PM o gęstości obciążenia ogniowego do 500 MJ/m2, a jego powierzchnia
przekracza 1.000 m2,
5) jest zagrożone wybuchem, a jego powierzchnia przekracza 100 m2.
§ 256. 1. Długość drogi ewakuacyjnej od wyjścia z pomieszczenia na tę drogę do wyjścia do innej strefy
pożarowej lub na zewnątrz budynku, zwanej dalej „dojściem ewakuacyjnym", mierzy się wzdłuż osi drogi
ewakuacyjnej. W przypadku zakończenia dojścia ewakuacyjnego przedsionkiem przeciwpożarowym, długość tę
mierzy się do pierwszych drzwi tego przedsionka.
2. Za równorzędne wyjściu do innej strefy pożarowej, o którym mowa w ust. 1, uważa się wyjście do obudowanej
klatki schodowej, zamykanej drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej E I 30, wyposażonej w urządzenia
zapobiegające zadymieniu lub służące do usuwania dymu, a w przypadku, o którym mowa w § 246 ust. 5 - zamykanej
drzwiami dymoszczelnymi.
3. Dopuszczalne długości dojść ewakuacyjnych w strefach pożarowych określa poniższa tabela:
4. Długości dojść ewakuacyjnych, o których mowa w ust. 3, mogą być powiększone pod warunkiem ochrony:
1) strefy pożarowej stałymi samoczynnymi urządzeniami gaśniczymi wodnymi - o 50%,
2) drogi ewakuacyjnej samoczynnymi urządzeniami oddymiającymi uruchamianymi za pomocą systemu wykrywania
dymu - o 50%.
Przy jednoczesnym stosowaniu tych urządzeń długość dojścia może być powiększona o 100%.
5. Wyjście z klatki schodowej, o której mowa w ust. 2, powinno prowadzić na zewnątrz budynku, bezpośrednio lub
poziomymi drogami komunikacji, których obudowa odpowiada wymogom §249 ust. 1, a otwory w obudowie mają
zamknięcia o klasie odporności ogniowej co najmniej EI 30.
6. Dopuszcza się przeprowadzenie drogi ewakuacyjnej do wyjścia na zewnątrz budynku z klatki schodowej oraz
z poziomych dróg komunikacji ogólnej przez hol, mogący spełniać także funkcje uzupełniające do funkcji
wynikających z przeznaczenia budynku, takie jak: recepcyjna, ochrony budynku, drobnej sprzedaży, pod warunkiem
że:
1) przez jeden hol możliwe jest przeprowadzenie drogi ewakuacyjnej tylko z jednej klatki schodowej, przy czym
ograniczenie to nie odnosi się do klatek schodowych z odrębnym, nieprowadzącym przez ten hol, wyjściem
ewakuacyjnym,
2) hol nie znajduje się w strefie pożarowej PM o gęstości obciążenia ogniowego powyżej 500 MJ/m2 ani też
zawierającej pomieszczenie zagrożone wybuchem,
3) hol jest oddzielony od poziomych dróg komunikacji ogólnej, tak jak jest to wymagane dla klatki schodowej, o której
mowa w pkt 1,
4) wolna szerokość drogi ewakuacyjnej jest co najmniej o 50% większa od szerokości poziomej drogi ewakuacyjnej w
budynku, prowadzącej do tego wyjścia, określonej zgodnie z § 242 ust. 1, dla kondygnacji budynku o największej
liczbie przewidywanych osób, znajdujących się tam jedocześnie,
5) wysokość holu w miejscu, w którym przebiega droga ewakuacyjna, jest nie mniejsza niż 3,3 m,
Rodzaj strefy pożarowej
Długość dojścia w m
przy jednym dojściu
przy co najmniej 2 dojściach1)
Z pomieszczeniem zagrożonym wybuchem
10
40
PM o gęstości obciążenia ogniowego Q > 500 MJ/m2 bez
pomieszczenia zagrożonego wybuchem
302)
60
PM o gęstości obciążenia ogniowego Q ≤ 500 MJ/m2 bez
pomieszczenia zagrożonego wybuchem
602)
100
ZL I, II i V
10
40
ZL III
302)
60
ZL IV
602)
100
1) Dla dojścia najkrótszego, przy czym dopuszcza się dla drugiego dojścia długość większą o 100% od najkrótszego.
Dojścia te nie mogą się pokrywać ani krzyżować.
2) W tym nie więcej niż 20 m na poziomej drodze ewakuacyjnej.
6) szerokość drzwi wyjściowych na zewnątrz budynku jest większa o 50% od minim. szerokości drzwi wyjściowych
określonej zgod. z §239 ust.4.
7. Dopuszczalną długość drogi od wyjścia z klatki schodowej, o której mowa w ust.2, do wyjścia na zewnątrz budynku
określa się zgodnie z ust. 3.
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony
przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów
Dz.U.2010 r. Nr 109 poz. 719
Instalacja wodociągowa przeciwpożarowa
§ 18. 1. W budynkach stosuje się następujące rodzaje punktów poboru wody do celów przeciwpożarowych:
1) hydranty wewnętrzne z wężem półsztywnym o nominalnej średnicy węża 25 mm i 33 mm, zwane dalej
odpowiednio „hydrantem 25” i „hydrantem 33”;
2) hydrant wewnętrzny z wężem płasko składanym o nominalnej średnicy węża 52 mm, zwany dalej „hydrantem 52”;
3) zawór hydrantowy, zwany dalej „zaworem 52”, bez wyposażenia w wąż pożarniczy.
2. Hydranty wewnętrzne muszą spełniać wymagania Polskich Norm dotyczących tych urządzeń.
3. Zawory 52 muszą spełniać wymagania Polskich Norm dotyczących tych urządzeń.
4. Zasilanie hydrantów wewnętrznych musi być zapewnione co najmniej przez 1 godzinę.
§ 19. 1. Hydranty 25 muszą być stosowane w strefach pożarowych zakwalifikowanych do kategorii zagrożenia
ludzi ZL:
1) na każdej kondygnacji budynku wysokiego i wysokościowego, z wyjątkiem kondygnacji obejmującej wyłącznie
strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV;
2) na każdej kondygnacji budynku innego niż tymczasowy, niskiego i średniowysokiego:
a) w strefie pożarowej o powierzchni przekraczającej 200 m2, zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I,
ZL II lub ZL V,
b) w strefie pożarowej zakwalifik. do kategorii zagrożenia ludzi ZL III:
- o powierzchni przekraczającej 200 m2 w budynku średniowysokim, przy czym jeżeli jest to strefa pożarowa
obejmująca tylko pierwszą kondygnację nadziemną, a nad nią znajdują się wyłącznie strefy pożarowe ZL IV,
jedynie wtedy, gdy powierzchnia tej strefy pożarowej przekracza 1 000 m2,
- o powierzchni przekraczającej 1 000 m2 w budynku niskim.
2. Hydranty 33 muszą być stosowane w garażu:
1) jednokondygnacyjnym zamkniętym o więcej niż 10 stanowiskach postojowych;
2) wielokondygnacyjnym.
3. Hydranty 52 muszą być stosowane:
1) w strefie pożarowej produkcyjnej i magazynowej o gęstości obciążenia ogniowego przekraczającej 500 MJ/m2
i powierzchni przekraczającej 200 m2;
2) w strefie pożarowej produkcyjnej i magazynowej o gęstości obciążenia ogniowego nieprzekraczającej 500 MJ/m2,
w której znajduje się pomieszczenie o powierzchni przekraczającej 100 m2 i gęstości obciążenia ogniowego
przekraczającej 1 000 MJ/m2;
3) przy wejściu do pomieszczeń magazynowych lub technicznych o powierzchni przekraczającej 200 m2 i gęstości
obciążenia ogniowego przekraczającej 500 MJ/m2, usytuowanych w strefie pożarowej zakwalifikowanej do
kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V, znajdującej się w budynku niskim albo średniowysokim.
4. W strefach pożarowych, o których mowa w ust. 3 pkt 1, i przy wejściu do pomieszczeń magazynowych lub
technicznych, o których mowa w ust. 3 pkt 3, dopuszcza się stosowanie hydrantów 33, jeżeli gęstość obciążenia
ogniowego w tych strefach i tych pomieszczeniach magazynowych lub technicznych nie przekracza 1 000 MJ/m2.
5. Wymagania, o których mowa w ust. 2, nie dotyczą wolno stojących garaży na terenach zamkniętych podległych
Ministrowi Obrony Narodowej
Tabela 1. Wydane rozkazy
Tabela 2. Przebieg podjętych działań w zakresie wydanych rozkazów
Zastęp nr 1
Zastęp nr 2
Zabezpieczenie miejsca zdarzenia
Wykonanie dostępu do poszkodowanego
Tabela 3. Ilość wodorotlenku wapnia do neutralizacji kwasu
Masa 60% kwasu siarkowego (VI) przy wykorzystaniu wzoru na gęstość p=m/V
Obliczenia:
Wynik:
Masa „czystego” kwasu siarkowego (VI)
Obliczenia:
Wynik:
Ułożenie i zbilansowanie równania reakcji zobojętniania
Masa molowa kwasu siarkowego (VI) [g/mol]
Obliczenia:
Wynik:
Masa molowa wodorotlenku wapnia [g/mol]
Obliczenia:
Wynik:
Ułożenie właściwej proporcji wykorzystując równanie reakcji i obliczenie niezbędnej ilości neutralizatora
Proporcja:
Obliczenia:
Wynik obliczonej niezbędnej masy wodorotlenku wapnia [kg]:
Tabela 4. Wymagania techniczno-budowlane oraz przeciwpożarowe dla budynku hotelowo-
gastronomicznego
1
Kategoria zagrożenia ludzi
2
Grupa wysokości budynku
3
Wymagana klasa odporności
pożarowej
4
Klasa odporności ogniowej konstrukcji
dachu
5
Wymagana minimalna ilość wyjść
ewakuacyjnych z budynku
1
2
3
6
Maksymalna długość przejść
ewakuacyjnych w budynku
7
Maksymalna długość dojść
ewakuacyjnych w budynku
8
Średnica węża hydrantów w budynku
hydrant 25
hydrant 33
hydrant 52
nie są wymagane
Dokumentacja zdarzenia
, dnia
(jednostka ochrony przeciwpożarowej)
POKWITOWANIE
PRZEJĘCIA W UŻYTKOWANIE
Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (J.t.Dz.U. z 2006
Nr.96 poz.667 z późniejszymi zmianami) oraz art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie
przeciwpożarowej (Dz.U.02.147.1229 j.t. z późniejszymi zmianami) kwituję przejęcie w użytkowanie na czas
prowadzenia działań ratowniczych w dniu w obiekcie
a)
nieruchomości
b)
przedmiotów
c)
pojazdu: marki
numerze rejestracyjnym
przy wskazaniu licznika
stanowiącego /-ych / własność użytkowaną przez
/imię i nazwisko lub nazwa posiadacza mienia/
Data i godzina przyjęcia mienia
Opis stanu podejmowania mienia
Określenie miejsca i terminu zwrotu mienia
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Stopień służbowy, imię i nazwisko kierującego działaniem ratowniczym
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
z
/nazwa i siedziba jednostki ochrony przeciwpożarowej/
kwituję przejęcie wyżej wymienionego mienia w użytkowanie na czas prowadzenia działań
ratowniczych.
…xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
…xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
/kierującego działaniem ratowniczym/
/posiadacza mienia/
Miejsce na obliczenia niepodlegające ocenie

## Odpowiedź

**Odpowiedź (oficjalny klucz CKE):** Nazwa
kwalifikacji:
Zarządzanie działaniami ratowniczymi
Oznaczenie
kwalifikacji:
Z.23
Numer zadania: 01
Kod arkusza:
Z.23-01-17.05
Lp.
Elementy podlegające ocenie/kryteria oceny
R.1
Rezultat 1: Wydane rozkazy
W Tabeli 1 zapisane:
R.1.1
zabezpieczenie miejsca zdarzenia
R.1.2
rozwinięcie linii wężowej
R.1.3
ewakuacja z budynku lub hotelu lub zajazdu
R.1.4
praca w ODO
R.1.5
pomiar/wyznaczenie strefy
R.1.6
stabilizacja pojazdu
R.1.7
odłączenie napięcia w pojeździe
R.1.8
udzielenie pomocy poszkodowanemu
R.1.9
użycie sprzętu hydraulicznego
R.1.10
wykonanie dostępu do poszkodowanego
R.2
Rezultat 2: Przebieg podjętych działań w zakresie wydanych rozkazów
W Tabeli 2 zapisane:
R.2.1
samochody z włączoną sygnalizacją świetlną
R.2.2
zabezpieczenie linią wężową miejsca wypadku
R.2.3
ustawienie znaków drogowych/stożków
R.2.4
oświetlenie terenu akcji
R.2.5
ewakuacja poszkodowanegp/kierowcy
R.2.6
usunięcie szyb
R.2.7
osłonięcie poszkodowanego
R.2.8
przecięcie słupków A, C, D/ A, B, C
R.2.9
odgięcie dachu na bok
R.2.10
zabezpieczenie ostrych krawędzi
R.3
Rezultat 3: Niezbędna Ilość wodorotlenku wapnia do neutralizacji kwasu
W Tabeli 3 zapisane:
R.3.1
Masa 60% kwasu siarkowego (VI) przy wykorzystaniu wzoru na gęstość p=m/V, wynik: 110,4
kg
R.3.2
Masa „czystego” kwasu siarkowego (VI), obliczenia: 110,4 * 60% lub 110,4 *0,6
R.3.3
Masa „czystego” kwasu siarkowego (VI), wynik: 66,24 kg
R.3.4
Masa molowa kwasu siarkowego (VI) [g/mol], wynik: 98
R.3.5
Masa molowa wodorotlenku wapnia [g/mol], wynik: 74
R.3.6
Wynik obliczonej niezbędnej masy wodorotlenku wapnia [kg]: ≈ 50 kg ±1 kg
R.4
Rezultat 4: Wymagania techniczno-budowlane oraz przeciwpożarowe dla budynku
hotelowo - gastronomicznego
W Tabeli 4 zapisane:
R.4.1
kategoria zagrożenia ludzi : ZL V
R.4.2
Grupa wysokości budynku: niski (N)
R.4.3
Wymagana klasa odporności pożarowej budynku: C
R.4.4
Klasa odporności ogniowej konstrukcji dachu: R 15
R.4.5
Wymagana minimalna ilość wyjść ewakuacyjnych z budynku: zaznaczono 2
R.4.6
Maksymalna długość przejść ewakuacyjnych w budynku : 60 m
R.4.7
Maksymalna długość dojść ewakuacyjnych w budynku: 60 m
R.4.8
Średnica węża hydrantów w budynku: zaznaczono hydrant 25
R.5
Rezultat 5: Dokumentacja zdarzenia
W Informacji ze zdarzenia zapisane:
R.5.1
poz. 4 zaznaczone jednocześnie: MZ, średnie
R.5.2
poz. 11 czas interwencji: 03:10
R.5.3
poz. 14 w działaniach udział brało JRG: samochody 005, osoby 018
R.5.4
poz 16 zaznaczone pkt: 6, 12, 22
R.5.5
poz 17 zaznaczone pkt: 14, 23, 28
W Karcie udzielonej kwalifikowanej pierwszej pomocy zapisane:
R.5.6
wezwanie: zapisano 20.55
R.5.7
przekazanie: zapisano 21.35
R.5.8
zanzaczono jednocześnie: przytomny, obrażenia kręgosłupa,złamania
W pokwitowaniu przejęcia w użytkowanie zapisane:
R.5.9
jednostka ochrony przeciwpożarowej: KP PSP w Kołobrzegu
R.5.10
przejęto b) przedmioty: wpisano wodorotlenek wapnia/wapno gaszone/Ca(OH)2

## Linki

- [oryginalny arkusz — PDF](https://matura.lol/pdf/z23-2017-maj-egzamin-zawodowy-praktyczny#page=2)
- [dane JSON](https://matura.lol/api/question/z23-2017-maj-egzamin-zawodowy-praktyczny/zad/PE)
- [otwórz w wyszukiwarce](https://matura.lol/?problem=z23-2017-maj-egzamin-zawodowy-praktyczny%2Fzad%2FPE)

_Ostatnia aktualizacja danych: 2026-10-03_