← Matematyka · Matura · maj 2002 (podstawowa)

Matematyka — zadanie 7

1 pktopen
Treść

Rysunek przedstawia fragment wykresu funkcji liniowej f. Wykres funkcji g jest obrazem wykresu funkcji f otrzymanym za pomocą przesunięcia o wektor u=[2,1]. Wyznacz miejsca zerowe funkcji g.

/matma-quiz/images/cke/MMA-P1G1P-021/z7.png

rozwiązanie

źródło: maturazai.pl (AI)

Poprawna odpowiedź: x=2,5

Sposób 1 - odczyt z wykresu + wzór funkcji g

Krok 1: Odczytaj wzór funkcji f z wykresu.

Z wykresu odczytujemy, że prosta przechodzi przez punkty (4, 0) i (0, 8).

Współczynnik kierunkowy:

a=800(4)=84=2

Wyraz wolny b=8 (punkt przecięcia z osią OY), więc:

f(x)=2x+8

Krok 2: Wyznacz wzór funkcji g.

Przesunięcie wykresu o wektor u=[2, 1] oznacza:

  • każdy punkt (x, y) na wykresie f przesuwa się do punktu (x+2, y+1) na wykresie g

Dlatego wzór funkcji g po przesunięciu to:

g(x)=f(x2)+1

Podstawiamy wzór f:

g(x)=2(x2)+8+1=2x4+9=2x+5

Krok 3: Wyznacz miejsce zerowe funkcji g.

Szukamy x, dla którego g(x)=0:

2x+5=0
2x=5
x=52=2,5

Sposób 2 - geometryczny (śledzenie punktu na f)

Kluczowe spostrzeżenie: Miejsce zerowe g to punkt, w którym wykres g przecina oś OX - czyli punkt postaci (xg, 0). Skoro jest on obrazem pewnego punktu (xf, yf) z wykresu f przesuniętego o [2,1], to:

(xf+2, yf+1)=(xg, 0)

Stąd yf+1=0, czyli yf=1.

Krok 1: Znajdź punkt na wykresie f, gdzie f(x)=1:

2x+8=1
2x=9
xf=92=4,5

Punkt (4,5; 1) leży na wykresie f.

Krok 2: Przesuń ten punkt o wektor [2, 1]:

(4,5+2; 1+1)=(2,5; 0)

Punkt (2,5; 0) leży na osi OX i na wykresie g - to właśnie miejsce zerowe funkcji g.

x=2,5

Wzory z karty CKE

Dział 11 (Geometria analityczna, s. 22-25) - równanie kierunkowe prostej:

y=ax+b,gdzie a=tgα

Użyliśmy tego do wyznaczenia wzoru f(x)=2x+8 na podstawie dwóch punktów odczytanych z wykresu.

Właściwość przesunięcia o wektor [p, q]: wzór funkcji zmienia się zgodnie z g(x)=f(xp)+q. To wynika z geometrii przekształceń - nie ma osobnego wzoru na karcie, ale warto zapamiętać regułę: przesunięcie w prawo o p → odejmujemy p od argumentu.

Typowe pułapki

⚠️ Uwaga: Przesunięcie o u=[2, 1] to NIE jest g(x)=f(x+2)+1! W argumencie pojawia się x2 (odjęcie), bo punkt (x,y) przechodzi do (x+2,y+1), więc odwracamy - żeby "wrócić" do f, wstawiamy x2.
⚠️ Uwaga: Miejsce zerowe funkcji f (tutaj x=4) to nie to samo co miejsce zerowe g. Nie wystarczy do zera f dodać 2 - trzeba uwzględnić oba składowe wektora.
⚠️ Uwaga: Przy odczycie z wykresu - sprawdź dwa punkty, żeby upewnić się co do wartości współczynnika kierunkowego. Pomyłka w nachyleniu pociągnie błąd we wzorze g i złą odpowiedź.

Poprawna odpowiedź: x=2,5

Sposób 1 - Przesunięcie punktów i wyznaczenie wzoru g

Z wykresu odczytujemy punkty należące do prostej f: np. (2,0) (miejsce zerowe) i (3,2).

Przesunięcie o u=[2,1]:

  • (2,0)(0,1)
  • (3,2)(5,3)

Wyznaczenie wzoru funkcji g z punktów (0,1) i (5,3):

a=3150=25,b=1.
g(x)=25x+1.

Miejsce zerowe:

25x+1=0x=52=2,5.
Sposób 2 - Przesunięcie miejsca zerowego wzdłuż wektora

Miejsce zerowe funkcji liniowej f to x0=2 (punkt (2,0) z wykresu). Po przesunięciu o u=[2,1] punkt (2,0) przechodzi na (0,1) - to nie jest miejsce zerowe g, bo y0.

Wyznaczamy wzór f z wykresu: f(x)=25x+45 (nachylenie 25, miejsce zerowe 2).

Przesunięcie wykresu o wektor [2,1] odpowiada zamianie xx2,yy1:

y1=f(x2)=25(x2)+45
y=25x45+45+1=25x+1.

Zatem g(x)=25x+1, a miejsce zerowe: x=52=2,5.

Uwagi o punktacji
  • 2 pkt za wyznaczenie wzoru f lub za wyznaczenie obrazów dwóch punktów (po 1 pkt za każdy obraz);
  • 2 pkt za wyznaczenie wzoru g(x)=25x+1 (1 pkt za zapis układu x=x2,y=y1);
  • 1 pkt za miejsce zerowe x=2,5.

Trik: przesunięcie wykresu y=f(x) o wektor [p,q] daje wykres y=f(xp)+q. Miejsce zerowe przesuwa się wzdłuż osi OX o tyle, ile wynosi całkowite przesunięcie - nie tylko składowa wektora!

klucz odpowiedzi

Brak oficjalnego klucza odpowiedzi dla tego zadania.

dane JSON → otwórz w wyszukiwarce →

Ostatnia aktualizacja danych: 2026-09-16